SAYIN BAŞKANIM, MAKAM GİTTİ; VATANDAŞ NEREDE? - Maraş46 | Kahramanmaraş Haber | K.Maraş Gündem Son Dakika HaberleriMaraş46 | Kahramanmaraş Haber | K.Maraş Gündem Son Dakika Haberleri

21 Kasım 2026 - 20:50

SAYIN BAŞKANIM, MAKAM GİTTİ; VATANDAŞ NEREDE?

SAYIN BAŞKANIM, MAKAM GİTTİ; VATANDAŞ NEREDE?
Son Güncelleme :

21 Kasım 2026 - 12:52

Değerli okurlarım,

Bizim memlekette bazı makamların çok ilginç bir özelliği var.

Makama oturduğunuz gün telefonunuz susmaz, etrafınızdan insanlar eksik olmaz. Düğüne gidersiniz başköşedesiniz, cenazeye gidersiniz ön saftasınız. Esnaf ziyaretine çıkarsınız, çaylar havada uçuşur.

Fotoğraf makineleri çalışır, kameralar döner, sosyal medya hesapları coşar!

Sonra bir gün görev süreniz biter…

Telefon sessizleşir, kalabalık dağılır, makam aracı gider.

İnsan ister istemez merak ediyor:

Sayın başkanım, o kadar hizmet ettiniz, o kadar gönle dokundunuz… Şimdi hangi gönüllerde yaşıyorsunuz?

Mesela bir sabah korumasız, makam aracı olmadan, yalnızca bir vatandaş olarak çarşıya çıkıp esnafın çayını içebiliyor musunuz?

Elbette görevinden ayrıldıktan sonra da halkın arasında olan, sevilen ve saygı gören başkanlarımız var. Onların hakkını teslim edelim.

Ama bizim sorumuz, makamdayken kurulan ilişkilerin makamdan sonra da devam edip etmediği.

Gelelim hâlihazırda görev yapan başkanlarımıza…

Sayın başkanım, en son ne zaman bir esnafın kapısını habersiz çaldınız?

Ama öyle basın danışmanı, fotoğrafçı, kameraman ve sosyal medya ekibiyle değil!

Tek başınıza…

Sabah erkenden…

Bir fırına, bir bakkala, bir lokantaya…

— Günaydın ustam, kahvaltı yaptın mı? Ben de geldim, beraber iki lokma yiyelim.

Diyebildiniz mi?

Yoksa esnaf ziyaretleri artık birer fotoğraf çekim organizasyonuna mı dönüştü?

Bazı ziyaretlerde tablo şöyle:

Başkan geliyor.

Tokalaşma…

Gülümseme…

İki fotoğraf…

Bir video…

Ve kapanış!

Akşam sosyal medyada paylaşım hazır:

“Başkanımız esnafımızla bir araya geldi, sorunlarını dinledi.”

Esnafın sorunu çözüldü mü?

Bilinmez!

Ama fotoğrafın ışığı güzel çıkmış, o kesin!

Hatta bazen düşünüyorum, bu ziyaretlerde fotoğrafçı bir gün işe gelmese esnaf ziyareti de iptal olur mu acaba?

Şaka bir yana…

Esnafımız gerçekten zor günlerden geçiyor.

Artan kiralar, vergiler, personel giderleri, elektrik faturaları, düşen alım gücü…

Sabah kepengi açan esnaf, akşam siftahını değil, ertesi ayın kirasını düşünüyor.

Bir tarafta ayakta kalmaya çalışan işletmeler, diğer tarafta geçim derdindeki vatandaşlar…

Herkes aynı ekonomik sıkışmışlığın farklı bir köşesinde mücadele ediyor.

Elbette bir belediye başkanı bütün ekonomik sorunları tek başına çözemez. Vergileri, enflasyonu, ülke ekonomisini bir makam koltuğundan değiştiremez.

Ama bazen bir sorunu çözmek kadar, o sorunu yaşayan insanın yanında olduğunu hissettirmek de değerlidir.

Sayın başkanım…

Esnaf sizden her sabah para istemiyor.

Dükkânının kirasını ödemenizi beklemiyor.

Cebinizden sermaye koymanızı da istemiyor.

Bazen yalnızca kapısından içeri girip:

“Ustam, işler nasıl? Bir sıkıntın var mı? Anlat bakalım.”

Demenizi bekliyor.

Hem de kamera olmadan!

Çünkü esnafın ihtiyacı her zaman bir proje değil, bazen samimi bir selamdır.

Bir sabah çayıdır.

Bir gönül sohbetidir.

Bir insanın kendisini yalnız hissetmemesidir.

Şimdi bazı başkanlarımız diyecek ki:

— Biz zaten sürekli esnaf ziyaretindeyiz!

İyi de sayın başkanım, biz sizi ziyaretlerde görüyoruz.

Esnaf sizi ziyaret bitince de görüyor mu?

Kameralar kapandıktan sonra o dükkânın kapısını yeniden çalıyor musunuz?

Yoksa ziyaretin ömrü sosyal medya hikâyesinin süresi kadar mı?

Bir de eski başkanlarımıza dönelim.

Makamdayken kapınızda kuyruk vardı.

Şimdi siz hangi kapıları çalıyorsunuz?

Bir zamanlar sokakta yürürken herkesin elini sıktığınız mahallelere bugün de uğruyor musunuz?

Makamınız yokken de bir esnafın sabah kahvesine misafir olabiliyor musunuz?

Elbette herkesin özel hayatı, güvenlik ihtiyaçları ve tercihleri vardır. Sokakta görünmemek kimsenin halktan kaçtığı anlamına gelmez.

Ama insan yine de merak ediyor:

Makamdayken kurulan dostluklar, makam gidince neden bazen sessizliğe dönüşüyor?

Bence gerçek başkanlık yalnızca seçim kazanmak, proje yapmak, kurdele kesmek değildir.

Gerçek başkanlık, vatandaşın gönlünde makamdan bağımsız bir yer edinebilmektir.

Bugün o koltukta siz oturuyorsunuz.

Yarın bir başkası oturacak.

Makam aracının anahtarı teslim edilecek.

Özel kalem başka bir başkana hizmet edecek.

Sosyal medya hesaplarında yeni fotoğraflar paylaşılacak.

Peki geriye ne kalacak?

İşte asıl mesele bu!

Sayın başkanım, bir gün fotoğrafçınızı evde bırakın.

Basın danışmanınızı çağırmayın.

Sosyal medya ekibinize haber vermeyin.

Sabah erkenden çıkın, bir esnafın kapısını çalın.

— Ustam, çay var mı? Bugün başkan olarak değil, hemşehrin olarak geldim.

Deyin.

İnanın, belki o gün sosyal medyada tek bir fotoğrafınız olmayacak.

Ama bir insanın gönlünde ömür boyu silinmeyecek bir hatıranız olacak.

Çünkü…

Fotoğrafçıyla yapılan ziyaret arşivde kalır, gönülden yapılan ziyaret hafızada!

Ve son sözüm hem görevdeki hem de eski başkanlarımıza:

Sayın başkanım, makam aracınızın anahtarını bir gün teslim edersiniz. Peki vatandaşın gönlündeki yerinizin anahtarı hâlâ sizde mi?

Unutmayın, makamın süresi sandıkta biter; gönülde kurulan başkanlığın ise görev süresi yoktur!

Mecit BAYTON

YORUM YAP

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.